Hoe schrijf ik?

De grote lijnen van Black Voltage zijn niet tijdens het schrijven ontstaan. De canon van alle drie de delen had ik een paar jaar geleden al uitgewerkt.

Laptop met manuscript op de brug van een kustvaartschip — Het verhaal ligt op koers; onderzoek en uitwerking geven iedere scène haar vorm.

De koers ligt vast

Ik weet waar de trilogie naartoe gaat, welke gebeurtenissen bepalend zijn en hoe de verhaallijnen met elkaar samenhangen. Die vaste canon is mijn kaart. Hij bewaakt de samenhang tussen de drie boeken en zorgt ervoor dat keuzes in het eerste deel ook verderop blijven kloppen.

Onderzoeken en uitschrijven

Daarmee is een boek natuurlijk nog niet geschreven. Nu begint het nauwkeurige werk: onderzoek doen, details controleren en de wereld scène voor scène uitwerken. Maritieme handelingen, locaties, techniek en menselijke reacties moeten geloofwaardig zijn. Soms bevestigt het onderzoek wat ik al dacht; soms dwingt het me om een passage anders op te bouwen.

Vervolgens komt het uitschrijven. Dan krijgen de grote lijnen ritme, sfeer en een stem. Personages nemen ruimte in, gesprekken veranderen een scène en een klein detail kan ineens belangrijk worden. De bestemming staat vast, maar onderweg blijft er genoeg te ontdekken.

Voor mij is schrijven een combinatie van koers houden en ruimte laten: trouw blijven aan de canon, terwijl het verhaal tijdens het uitwerken steeds meer gaat leven.

Een mooi proces

Juist dat maakt schrijven zo boeiend. Een idee dat jaren geleden begon, wordt door onderzoek steeds concreter en groeit tijdens het uitschrijven uit tot een wereld waarin alles met elkaar verbonden is. Het kost tijd en aandacht, maar het blijft een mooi proces.

Meer achter de schermen

Lees verder in het logboek over de zeevaart, de personages en de wereld achter Black Voltage.

Naar het logboek